Możliwy brak komórki:)

Być może ludzi można podzielić na tych, którzy wciąż coś gubią i niczego nie mogą dopilnować i tych, którzy znajdują, pilnują i raczej nie gubią?:) Ja należę do tych pierwszych... Wciąż mnie prześladują wizję braku czegoś istotnego, czego normalnie w ogóle nie staram się pilnować, ale w 'kluczowych' momentach okazuje się to niezbędnie konieczne-i nie trzeba daleko od tego kluczowego słowa kluczyć-bo na przykład są to klucze... Niezliczone ilości razy zapodziewały mi się gdzieś klucze, gubiłam albo gdzieś zostawiałam albo zapominałam oddać do szatni i zabierałam do domu, a potem musiałam wracać, żeby oddać, bo ktoś się nie mógł gdzieś przeze mnie dostać i ogólnie strasznie jest to dla mnie problematyczne i trudno mi się w tym pozamykanym świecie odnaleźć... Aktualnie on się staje coraz bardziej 'zakodowany' i to już w ogóle mnie przerasta! Kiedyś myślałam, że to takie fatum mojego nazwiska pod dyktanda dorosłych w stylu 'jesteś młoda, wszystkie drzwi stoją przed tobą otworem!' AKURAT!!! Głupi zamek i można wyrwać klamkę z zawiasów bez przekroczenia progu... Niektórzy wyrywają, inni całują, kwestia temperamentu;) Tak samo często jak klucze gubię portfel, najczęściej gubi się on sam bez mojego udziału w mojej własnej torbie i zawsze się tak skubany schowa, że ja już tworzę w głowie plan blokowania karty bankomatowej i wyrabiania sobie nowego dowodu rejestracyjnego, prawa jazdy i dowodu osobistego (nie traktuję osobiście żadnego z tych 'dowodów rzeczowych' , kto wymyślił tą nazwę???) a ponieważ większość moich znajomych tak się do tego przyzwyczaja, że nikt się nie przejmuje moimi gorączkowymi poszukiwaniami i realnym zmartwienia na czole marsem (nie mylić z batonem ani planetą;) a ja naprawdę się wtedy przez jakąś strasznie długą chwilę bardzo denerwuję (mój wewnętrzny zegar biologiczny robi mi w takich momentach brzydki psikus i prawie się zatrzymuje!!!) No ale potem najczęściej w końcu coś znajduję:) publiczność bije brawo, wręczają mi kwiaty, czekoladki i każą się uśmiechać do ukrytej kamery (odkąd przeczytałam "Świat Zofii" i potem obejrzałam "Truman Capote Show", nie przestaję grać w tych scenariuszach...) No i dziś właśnie tak miałam z komórką. Chciałam ją wyjąć z torby i im bardziej zaglądałam do środka, tym bardziej komórki tam nie było... I ponieważ byłam dziś w wielu różnych miejscach i nad jeziorem i na 'marcówce' (taki odpowiednik majówki bo słońce mamy na razie za darmo i to bardzo ekonomicznie wypada;) i trochę w lesie i w jakimś miejscu bardziej publicznym (chociaż nie domu:) i wszędzie, dosłownie wszędzie ta komórka mogła mi wypaść, nie przywiązuję wagi do tych wszystkich akcesoriów dopóki nie są mi do czegoś potrzebne... No i tak szukając i myśląc intensywnie co zrobię bez niej, aż się sama przeraziłam, jak bardzo jestem od tego małego 'g' zależna... Nie mam już od dawna telefonu stacjonarnego, nie mam absolutnie nigdzie zapisanych telefonów do moich przyjaciół, do rodziny, do nikogo prawie!!! Na pamięć znam tylko telefon stacjonarny rodziców, do których ostatecznie poszłabym zadzwonić z jakiejś budki telefonicznej (są jeszcze gdzieś budki telefoniczne, prawda??? Bo pewna nie jestem...) No ale co z resztą ludzi, z którymi tak bardzo chcę mieć kontakt, a są daleko i zupełnie inaczej niedostępni... "Niedostępny"-jeden z 'profili' na gadu-gadu, jak z niego kiedyś korzystałam (bo zawsze mnie ktoś w końcu do tego przekonywał, zakładał profil etc.) to zawsze miałam "niewidoczny" (co za absurd, nie cierpię tak gadać przez klikanie, nigdy się nie mogłabym tak w pełni wyrazić... nie rozumiem, jak można myśleć, że w ten sposób można kogoś w ogóle poznać?! A dźwięk głosu i ton i barwa lub jej odcień? A spojrzenie, wyraz twarzy lub jego kompletny brak? Zapach skóry, kształt oczu, ust i długość nosa? Brwi-szerokie czy skośne, czy się marszczą, a nos-czy się rusza i co to może znaczyć? Uszy, okulary, mam słabość do okularów... soczewki są takie banalne jednak, okulary nie są banalne... długość dłoni i kolor skóry, kolor oczu i włosów, ruch, sposób poruszania się, gesty... no ale co ja bym zrobiła bez komórki, gdybym nie mogła się z kimś tą drogą umówić??????????????????) I ile ludzi by się denerwowało, że nie odpisuję, że nie odbieram, nie dzwonię, znaku życia nie daję...
Masakra. Zniewalająca masakra piłą mechaniczną w moim medialnie ograniczonym umyśle:) To umyślnie tak nam zrobili!!! To wszystko made in China i to przez to nieszanowanie praw dziecka ani człowieka (trudno określić granicę 'inicjacji':) No proszę, cały świat widzi... Ten medialny świat ma się rozumieć... To nie cały, niecały... Jeszcze niecały na szczęście:) No i znalazłam:)