TO BY FAIR OR NOT TO BE-THATS THE QUESTION

Jakos niespecjalnie przepadam za moim kolorem skóry, za moim kolorem oczu i owlosienia mojej glowy, choć wiem, że to ostatnie po tej stroie swiata zmienia się często i dowolnie, malo kogo tu na to nie stać...
Nie przepadam, bo mi nie odpowiada historia bialego czlowieka, mam ochote się z nią nie utożsamiać, mieć jakies inne geny, nie odczuwać żadnego 'związku' ani 'pokrewieństwa' z konkwistadorami, chrzescijanami, panami i wladcami, którzy musieli mieć czarnych niewolników, bo sami się okrzykiwali 'ludami wybranymi do jakichs wyższych celów'... Brzydzę się tym! Wolalabym nie czytać nigdy "Medalionów" jako lektury obowiązkowej, nie znać pojęcia 'holokaust' ani 'apartheid', nie zetknąć się z ludźmi o poglądach rasistowskich, nacjonalistycznych, homofobicznych...
A jednak.

"No one knows what it's like

To be the bad man

To be the sad man

Behind blue eyes(...)"

Dzis bylam na pokazach filmów dokumentalnych organizowanych przez Polskie Stowarzyszenie Sprawiedliwego Handlu "Trzeci Swiat i My" na temat wyzysku ludzi z krajów Trzeciego Swiata przez międzynarodowe korporacje...
Już wszyscy ustalili, że swiatem 'rządzą' korporcje (Bauman, Żakowski, Kapuciński etc...) ale jakos nikt nie czuje, że może się jakos przeciwstawić dokonując codziennych prostych wyborów 'konsumenckich' (bo jakie my tu mamy inne dylematy prócz takich 'co kupić?' sic sic sic!!!)
I im więcej jemy, tym bardziej nam się nie chce... a apetyt rosnie w miarę jedzenia
A potem chorujemy na otylosc, cukrzyce, nadcisnienie, mamy zawaly serca i udary mozgu i wtedy juz nie tyle nam sie nic nie chce, co za bardzo niczego juz nie mozemy, bosmy sie sami zdegenerowali jak to tylko najglupsze stworzenie na swiecie potrafi: Homo wspólczesno niezbyt sapiens
Dzieci ludzi korporacji 'choruja' rzekomo na ADHD, sa uzależnione od gier komputerowych, uciekają w magiczne swiaty RPG lub są werbowane przez inne sekty stosujące 'manipulację w praktyce' czyli NLP i tworzące jakies 'oazy pozornego bezpieczeństwa opartego na WSPÓLNOCIE' bo tego wszystkim tu brak...
Dzieci w Nairobi:
Czarniutkie bose i bawiace się ze sobą oraz kamieniami (tam nie ma klocków, misiów pluszowych szytych przez dzieci ze spólki 'made in China' oraz lalek, które piją mleko, sikają i mówią 'mama')
Ale te dzieci-umiechnięte i trzymające się za ręce, bo jest ich pelno i są RAZEM
Tańczą w kólko i smieja się do siebie, bo jedyny problem to polożyć się od czasu do czasu spać z brzuchem wypelnionym jakims jedzeniem (wszystko jedno-troche kaszy, grochu, sorgo) jak sa glodne, to nie zatancza, tylko spia i juz nie maja sily sie usmiechać...
Ich rodzice pracuja czesto dla korporacji, ktore placa im tak malo, ze nie sa w stanie ich wyzywic... Garstka ludzi sie bogaci, a cala masa ubozeje, takie sa bezlitosne prawa wolnego rynku, taka jest EKONOMIA i taki jest KAPITALIZM
Te kraje sa bogate w surowce, bogate w zasoby, ale wszystko trafia na talerze bogatych amerykanskich konsumentow i bogatych europejskich konsumentow, krajow Unii Europejskiej i wszystkich należących do 'wspolnoty gospodarczej' bo rynek, który jest 'wolny' jest ex definitione niezależny od jakichkolwiek rządowych regulacji prawnych, nie ma w nim miejsca na żadną 'etykę' nikt się z nikim tu nie liczy...
Tam dzieci choruja i umieraja z glodu, a tu jedzenie jest wyrzucane, bo sie psuje na pólkach hipermarketów, a dzieci chorują na otylosć, cukrzyce, nadcinienie i choroby reumatyczne, tam na AIDS i infekcje, a tu z autoagresji-nowotwory, przewlekle zapalenia jelit, stawow, alergie...
Tamte dzieci nie maja alergii na mleko, PONIEWAŻ TAM PRAWIE NIE MA MLEKA
A jak jest-to jest od 'Swiętej krowy' która jest szanowana, bo jest pojedyncza, więc nikt jej nie szpikuje antybiotykami i sterydami i nie trzyma w obozie koncentracyjnym produkując 'mleko z paczki'
Dzieci nie są objęte żadnymi programami obowiązkowych szczepień profilaktycznych, muszą być silne, ich organizmy się bronią same, nikt im nie poda leku przeciwgorączkowego, antybiotyku, muszą sobie poradzić i jak tylko nie są glodne-TO SOBIE RADZA, ponieważ mają zajebiste geny i nikt ich nie psuje cala chemia spożywczą i chemią farmakologiczną, nie zatruwa pestycydami i substancjami wzmacniającymi smak i zapach oraz innymi konserwantami...
Dzieciom tym również na tzw.'wizus' nie przychodzą do glowy mysli samobójcze, mysli, żeby sobie lub komus zrobić krzywdę i wyciąc sobie jakies sznyty na skórze, nie potrzebują marihuany ani alkoholu, żeby się 'wyluzować' i stracić 'poczucie kontroli' PONIEWAŻ GO NIE MAJA!!!
Ponieważ nikt ich jeszcze nie kontroluje, nie sprawdza co pięć sekund, co robią i gdzie są, nie ma telefonów komórkowych, kamer i MONITORINGU, nie muszą czuć się wciąż 'OBSERWOWANE' i "OCENIANE'
ponad polowa dzieci w Nairobi (bo akurat ten film dokumentalny byl z Nairobi) to sieroty pod opieka innych doroslych lub starszego rodzenstwa, jest ich tyle, że nikt tego nie 'ogarnia' ONE MUSZA SIE SAME OGARNAC, one czuja, ze maja sobie radzic i tak sie dzieje jesli tylko moga cos zjesc codzienne i maja dostep do swieżej wody pitnej, a z tym jest coraz większy problem, czego nie poczuje nikt urodzony w swiecie hipermarketow pelnych plastikowych butelek z napojami różnokolorowymi oraz kąpiący się w jacuzzi lub wannie z hydromasażem:(
W filmie glównym bohaterem jest David Monari, który zbudowal sierociniec dla dzieci, żeby spróbować pomóc choć jakiejs częsci z tego morza potrzeb, organizuje jedzenie i edukacje (przyjeżdżają wolontariusze z bogatych krajów, uczą, leczą...) jest sam i organizuje tylko Osiedlowe Organizacje Samopomocy, ponieważ rząd jest skorumpowany i nie zainteresowany 'zmianą systemu' (jak każdy "rząd oficjany-zawsze totalitarny")
I on mówi w pewnym momencie, że nie rozumie-że byl kiedys w Europie i widzial, jak tam zyja ludzie-i on nie rozumie, jak mozna tak zyc i zastanawiac sie nad kupnem kolejnego samochodu, komputera, jeszce większego telewizora i jeszcze bardziej wypasionej komórki, jak tam jest tyle smutnych dzieci, które nie mogą się bawić, bo nie mają na to sily z glodu czy pragnienia... on nie rozumie
Nie tylko on nie rozumie
Racjonalizm jest tylko takim prądem umyslowym...
My tu tylko szpanujemy znajomocią Kartezjusza, jak ktos nie zna, to może być narażony na drwiny 'znawców'
Jestesmy tak bardzo wyksztalceni, że sami siebie nie rozumiemy
Znamy za dużo slów i wszystko się nam poplątalo
A w telewizji reklamy samochodów i kosmetyków
"Poczuj wolnosc"
"Jestes tego warta"
I serialowa sieczka jak wszyscy bardzo się nudzą, bo za dużo już widzieli wielkich produkcji kinowych i nie ma o czym gadać
Filmy w wymiarze 3D
Ubrania w wymiarze XXL
Ludzkie produkty prawie identyczne z naturalnymi
Jednak prawie czyni różnicę

http://www.ubostwo.pl/prawaczlowieka

zmiana kodu 3 z przodu;)

Rok 2010 dla rocznika 1980 oznacza taka niby nic nie znaczącą zmianę...
Trzydzieci lat brzmi conajmniej dziwnie i trudno do tego podejsć tak zupelnie zwyczajnie i się nie oglądać pomimo wszelkich mitologicznych przestróg zamiany w slupy soli czy jakie kamienie, w które dawno się już nie wierzy...
Już się troche soli każdy nalykal i przestaje sie wierzyc w basnie...
Mamy trzydziesci lat, jestesmy ludzmi powaznymi, jestesmy dorosli!!!
OBRZYDLIWE:)))
Nie pasuje nam to... nie pasuje nam to do nas i nie wpasowujemy się w ten wiek...
"Co się stalo z nasza klasa?"
"Wlasne pędy wlasne liscie zapuszczamy każdy sobie...
A korzenie oczywiscie-na wygnaniu, w kraju, w żlobie (żem se sparafrazowala;)
W dól, na boki, wzwyz-ku slońcu
Na stracenie, w prawo, w lewo
Kto pamięta, że to w końcu jedno i to samo Drzewo?"
To wszystko dlatego, że wczoraj musialam nadmuchać trzydziesci balonów z okazji urodzin Kogos kto byl kiedys najważniejszy z calej klasy;))
Nie musialam oczywiscie, sama się zglosilam na ochotnika i potem szlam przez centrum miasta Poznań w podkolanowkach w paski z naręczem trzydziestu wlasnodusznie nadmuchanych balonów i czulam się jak dziecko z cyrku-CZYLI, CZYLI: CZULAM SIĘ ZNOWU NORMALNIE i że tylko w takich sytuacjach czuję się najbardziej że tak powiem-na miejscu... A potem nie moglam się ustawić przed transparentem "WITAMY W GRONIE TRZYDZIESTOLATKÓW" (na rąbniętym ze szpitala przecieradle-kolejna akcja zubażająca zawsze biedna polska slużbę zdrowia;))
Nie moglam się tam ustawić nie tylko ze względu na astrologiczny mój wiek, któremu do trzydziestki brakuje jeszcze siedmiu miesięcy, ale przede wszystkim ze względu na ten cholerny balonowy dystans-że "JA TAM NIE CHCĘ, NIE UTOŻSAMIAM SIĘ, NIE PRZYNALEŻĘ"
Mam gdzies to cale liczenie lat i zastanawianie się ile za nami ile przed nami ile po nas, ja to chrzanię!~
I te statystyki sredniej przeżywalnosci kobiet i mężczyzn-po co to tworzą, jestescie wyznawcami Gaussa???
Prawda jest tylko taka, że zmieniają się nam proporcje... mamy coraz dluższą i bogatszą historię, coraz więcej dowiadczen nie zawsze fajnych, pamiętamy glównie te niefajne, bo najlepiej się je zapamiętuje i najbardziej się WYRÓŻNIAJA z ogólnego tla... kolekcjonujemy coraz więcej wspomnień, moje są takie fajne, że trudno mi sobie wyobrazić, że cos je zdola pobić-i stąd ten żal za takimi czasami, co to nikt nie mial nic lepszego do roboty, niz isc na piwo w piatkowy wieczor i nikt nie chcial ani nie musial wracać wczesniej, bo "praca" "dyżur" "dzieci" "zona" "maz" "zmęczenie" "niewyspanie" "Bardzo Ważny Kurs Bardzo Ważnego Czegos" "Dodatkowy Etat" "Dodatkowy kochanek"
i nie moglimy się nagadać.........
O czym mysmy tyle gadali???????????
Zachodzę w glowę i nie pamiętam... pamiętam tylko, że czasem się trzeba bylo przekrzykiwać, żeby dojsć do glosu i że każdy MIAL TYLE DO POWIEDZENIA... I ile w tym bylo emocji, poniewaz to cos do powiedzenia bylo ważne, ponieważ to co do powiedzenia dotyczylo nas a my naprawdę PRZEŻYWALISMY SWOJE ŻYCIE!!!
Nikt nie oglądal żadnych seriali, nie bylo portalu 'nasza klasa' ponieważ w ogóle NIE BYLO INTERNETU, malo kto mial komputer, nikt nas nie kontrolowal, PONIEWAZ NIE BYLO KOMÓREK i nikt nie wysylal przy sobie sms-ów do kogos innego, więc wszyscy bylimy RAZEM, skazani na siebie nawet jak kto czasem bywal dla żartów "chamski i prostacki" no cóż... się zdarza w najlepszej rodzinie;)))
Szkoda mi wspólczesnych dzieciaków, bo one tak nie potrafią stworzyć i utrzymać więzi z jakąs grupą... za dużo tych znajomych wirtualnych i z tych wszystkich obowiązkowych zajęć 'fakultatywnych'...
My mielimy kiedys dla siebie tyle czasu... moglimy się na siebie gapić i nikt się nigdzie nie spieszyl i nikt nie czul, że to kiedykolwiek minie-niesamowite!
Trzydziestolatki z taką historią być może nigdy się nie starzeją???;))
Nie gnusnieją i nie poważnieją...
Nie robią z siebie zadufanych w sobie chamów...
Nieee... niemożliwe!!!:)))