CO MNIE (NIE) RUSZA

Krzysztof Varga:
"Sonda kosmiczna NASA zarejestrowała najstarsze światło, jakie istnieje i jakie może dotrzeć do Ziemi. Zdjęcie wykonane przez sondę pokazuje Wszechświat w wieku 380 tyś. lat. Dziś nasz Wszechświat ma 13,7 mld lat. Dziś także zrozumieliśmy, że nasza wiedza o nim jest prawie żadna-ogarniamy może 5 procent tego Wszechświata i wiemy, że tak naprawdę nic nie wiemy. (Sokrates też myślał, że do niczego nie doszedł, taka surowa samokrytyka źle rokuje-przyp.RiB:)))
Science fiction nie zajmowała się-co oczywiste-historią, ale przyszłością Wszechświata. Kosmiczne wizje literackie i filmowe ukazywały ową przyszłość w świecie groźnej technologii albo "the day after", kiedy okazywaliśmy się ofiarami własnego pędu naukowego. Ale tak naprawdę była to wizja prostacka-sięgająca kilku wieków, czasami kilku dziesięcioleci w przód. Jakoś podświadomie baliśmy się sięgać wyobraźnią dalej. Teraz już wiemy, że przyszłości tak naprawdę nie ma, i jest to wiedza przerażająca. (taki naukowy dowód braku perspektyw na życie wieczne, dla wielu to naprawdę jednak ulga-to może być nawet 'wiedza pocieszająca' bo punkt widzenia zależy od...RiB:))) Wszechświat będzie się rozszerzał, coraz szybciej stygnąc, aż przestanie istnieć. O wiele wcześniej-za jakieś 5 mld lat-przestanie istnieć ludzkość. Ktoś może powiedzieć, że 5 mld lat to kawał czasu (szybko zleci!-przyp RiB:)), ale przecież każdy wie, że czas płynie szybko (każdy oprócz czasu i nielicznych nieliczących szczęśliwych-RiB:))
Od kiedy złagodniała moja mizantropia (dla niewtajemniczonych w to pojęcie-oznacza niechęć do gatunku ludzkiego, coraz więcej jego przedstawicieli na to choruje-ja też i można to też nazwać fobią społeczną, fobią państwowo-narodową, fobią białego koloru skóry i niebieskich oczu-taka autodiagnoza RiB:)) coraz trudniej jest mi się pogodzić z tą nieuchronnością (mi się było kiedyś trudno pogodzić z nieuchronnością pójścia do pracy, więc zmieniłam pracę i już mogę, bo jest fajna-RiB;)).
Wiem, że przez ten czas ludzkość jest w stanie zrobić imponującą masę świństw i być może unicestwić się parę razy, ale w sumie po co, skoro i tak diabli nas wezmą, wraz z całą naszą historią, pamięcią i czymś, co lubimy nazywać "spuścizną ludzkości"-kulturą, sztuką.
O wiele łatwiej było pogodzić się z wizjami Talesa z miletu i Ptolemeusza (jak komu-bo Hypatii nie bardzo, za to bardzo polecam ten film zanim go oprotestują szaleni wyznawcy ortodoksji której bądź-RiB:). Dziś trzeba pogodzić się z wizją George'a Herberta Wellsa. Nasza wiedza-dzięki której potrafimy coraz lepiej się leczyć i coraz lepiej zabijać-bywa też źródłem egzystencjalnej rozpaczy."

Moje wątpliwości co do coraz lepszego leczenia się już przedstawiłam, nie będę się powtarzać (jak pewna pani z "Allo allo":)) ale wrażenie można mieć zważając na przewagę aptek nad sklepami obuwniczymi oraz ich niebywałą inwazyjność reklamową, co dźwignią handlu jest. Natomiast dzięki temu faktycznie o wiele łatwiej, szybciej i skuteczniej jest się nieodwracalnie otruć, zwłaszcza jak się przebywa w wieku tzw.'Sturm und Drang' i przeżywa się "Cierpienia młodego Wertera", dramat "Romea i Julii" czy też czuje się równie niezrozumianym przez nikogo jak "Martin Eden"...
Rzeczywiście wiedza szkodzi (refleksja Krzysztofa Vargi zgadza się z tą Jacka Londona) ale podobno 'co nas nie zabije...' i 'nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło' a moja mama zawsze powtarzała, że 'przysłowia mądrością narodu' :)))
Hypatia była równie niesamowitą wykreowaną postacią, co sam kreujący się pan Varga, niezwykłe, że ktoś potrafi na chwilę oderwać się od swojego życia i pomyśleć 'dalej' nawet jeżeli to 'dalej' to już kompletna prahistoria, z czym musimy się zmierzyć zawsze spoglądając w gwiazdy:) niezależnie od panujących powszechnych przekonań- geocentryzm, heliocentryzm, to zawsze był przede wszystkim antropocentryzm... no a z punktu widzenia wielkich odkrywców, można powiedzieć egocentryzm, który chcieli innym 'zaszczepić' przez 'przedstawienie niezbitych dowodów'. Potem się okazywało, że nie ma takich dowodów, żeby ich nie można było zbić (to jak z gorączką:)) i się okazywało, że spłonęli na stosach w słusznej sprawie i że być może było warto?
Z punktu widzenia tych, co nie spłonęli:)
Historię piszą zawsze zwycięzcy, niezależnie od tego z której strony frontu-to mogą być przecież zawsze tylko ci, co ocaleli, bo trudno jest pisać po ciemku (mój przyjaciel Białorusin ma cudowne motto życiowe: 'wyjścia nie ma tylko z trumny!':))
A pana Krzysztofa wysłałabym do sekcji sportowej, coby nabrał jeszcze więcej optymizmu, bo bez przesady!:))